Hoe je de juiste temperatuur bereikt: Hoe je de opwarmingsmuren voor remblokken instelt Het opwarmen van het harsmateriaal in remblokken vereist een zekere balans. Je hebt voldoende warmte nodig om het bindmiddel te laten polymeriseren, maar als je te veel warmte gebruikt, kan het slijpmateriaal beschadigen. Het is dus een kwestie van precisie. Wanneer we maatwerkopwarmingsmuren maken, hangen we niet zomaar lampen op een frame en zijn we klaar. Dat leidt alleen maar tot problemen. In plaats daarvan bepalen we precies waar de warmte naartoe moet gaan, afhankelijk van de grootte van de onderdelen en hoe ze worden geplaatst. Omgaan met ‘schaduwen’ en koude plekken Warmte gaat niet altijd naar waar je het hebben wilt. Als je hoge-dichtheidsrekken gebruikt, werken de bovenste lagen als een soort schild, waardoor de onderste remblokken in de kou blijven. Om dit op te lossen, passen we de vermogenswaarden van de lampen aan of veranderen we de afstand tussen de infraroodbuizen. Voor grotere onderdelen plaatsen we meer lampen in het middengebied. Waarom? Omdat daar vaak ‘koude plekken’ ontstaan. Als het harsmateriaal zich daar niet kan polymeriseren, is het hele onderdeel nutteloos. Je moet ook kiezen voor het juiste type infraroodlicht. Kortegolflicht dringt diep in het materiaal door. Mediumgolflicht is ideaal voor het oppervlak. Het indelen van de opwarmingsmuren Meestal plannen we de lampen in een verticale rij. Als je ze perfect op een rij zet, ontstaan er ‘strepen’ – plekken waar het materiaal geen voldoende warmte krijgt. Niemand wil dat. We gebruiken ook maatwerkframes, zodat je de afstand tussen de buizen en de onderdelen kunt aanpassen. Wees echter voorzichtig: het is verleidelijk om meer vermogen in een klein gebied te stoppen om ruimte te besparen. Doe dit echter niet. Anders wordt het kwarts omhulsel te heet. Bovendien zal de ventilatie de extra hitte niet snel genoeg kunnen wegvoeren, waardoor de apparaten automatisch worden uitgeschakeld. Het goed laten werken op de werkvloer Het geheim voor een effectieve opwarmingsmuur is zonecontrole. We verdelen de muur in drie of vier verschillende zones. Op deze manier kun je de warmte apart instellen voor de bovenste, middelste en onderste delen van het onderdeel. Dit maakt het veel gemakkelijker. Wanneer je van productlijn wisselt, hoef je de hele muur niet uit elkaar te halen. Je hoeft alleen de instellingen aan te passen en weer verder te werken.