Waarom je buitenuitstekker eigenlijk kapotgaat (en hoe we dit oplossen)
Buitenuitstralingsverwarmers hebben het zwaar te verduren. De hoge vermogenscomponenten moeten het opnemen tegen regen, zoute lucht en de extreme temperatuurschommelingen die ’s nachts optreden.
De meeste mensen denken dat het de verwarmingscomponent is die eerst kapotgaat. Maar eerlijk gezegd is het meestal de afsluiting van de draden.
Het probleem met ‘goedkope’ afsluitingen
Als je kijkt naar die goedkope tuinverwarmers, zie je dat de plek waar de draden in de kwartskoker komen, meestal alleen maar met wat simpel siliconen of goedkoop plakmiddel wordt afgesloten. Dat leidt tot problemen.
Deze apparaten worden enorm heet. Na verloop van tijd zal deze hitte de afsluiting zo beschadigen dat deze barst. Zodra er een barst is, kan vocht naar binnen komen. Dit veroorzaakt kortsluitingen, waardoor de verwarmder al voor het einde van de eerste winter kapotgaat.
Het juiste proces
Wij doen dit op een andere manier. In plaats van gewoon draden te plakken, gebruiken we een meervoudig proces. We maken gebruik van keramische of glas-metaalafsluitingen. Hierdoor ontstaat een waterdichte barrière die zuurstof en vocht bij de elektrische componenten vandaan houdt.
We gebruiken ook geen standaard PVC-draden, want PVC smelt. In plaats daarvan gebruiken we fluoropolymeren. Deze kunnen de hoge temperaturen weerstaan zonder te breken. Hierdoor zullen de draden niet breken wanneer de apparatuur zich uitrekt of samentrekt wanneer je de schakelaar indrukt.
Een tip voor het installeren
Er is één nadeel aan deze sterke afsluitingen: ze zijn stijf. Omdat ze zo stijf zijn, kun je de draden niet zomaar in een scherpe hoek buigen tijdens het installeren. Als je de draden te dicht bij de afsluiting buigt, kan de kwartskoker zelfs breken. Geef de draden dus wat ruimte – een kleine bocht – dan werkt het perfect.
Als de afsluiting goed is gedaan, hoef je je geen zorgen meer te maken over kortsluitingen. De verwarmder werkt gewoon, en hij blijft functioneren totdat de componenten van nature hun levensduur hebben bereikt, in plaats van eerder kapot te gaan door een slechte afsluiting.